IMG_8892

Ik word mama! – week 31 tot 36

Wanneer het aftellen overgaat van maanden naar weken, weet je dat het einde in zicht is. Er staan op dit moment bijna 36 hele zwangerschapsweken op de teller en dat betekent dat het nog maximaal 5 weken zal duren voordat onze kleine meid er is. Maar wanneer? Dat blijft nog één groot raadsel. Ze moest eens weten hoe nieuwsgierig haar ouders naar haar zijn! Tot die tijd wacht ik maar af en heb ik een verse update geschreven over week 31 tot 36. Kijk je mee?

Week 31
Wat ben ik blij met het stel zwarte instaplaarsjes wat ik vorig jaar heb gekocht. Dit zijn toch wel de meest gedragen schoenen tijdens mijn zwangerschap. Nu mijn buik steeds ronder wordt, is bukken een hele opgave. Mijn fijne sneakers en veterschoenen blijven voorlopig lekker in de kast, want mijn eigen veters strikken is geen optie meer 😉

Op Facebook zie ik al een tijdje prachtige foto’s voorbij komen van fotografe Judy, die naast kleine baby’s ook zwangere vrouwen op de gevoelige plaat vastlegt. Ook ik besluit een fotoshoot bij haar te boeken en deze week is het zover. Best een beetje gespannen rijd ik naar haar studio in Zwaag, maar die spanning is al gauw verdwenen. Ze instrueert mij in allerlei poses met heel mooie foto’s als resultaat. Het voelt toch wel heel goed dat ik deze bijzondere periode op een mooie manier heb laten vastleggen.

Week 32
Het boodschappenbriefje op het aanrecht laten liggen, sleutels die nergens vindbaar zijn en een CV monteur die voor de deur staat terwijl ik lig te slapen. Allemaal tekenen van de verdomde zwangerschapsvergeetachtigheid die mij niet heeft overgeslagen. Eigenlijk helemaal niets voor mij, maar ik accepteer het maar. Het zal er allemaal wel bij horen!

De verloskundigepraktijk organiseert een informatieavond over bevallen waar ik samen met de aanstaande papa naar toega. Het is toch wel fijn om nog eens langs alle belangrijke punten te gaan die bij deze bijzondere gebeurtenis komen kijken. Ik merk dat ik blij ben met de voorbereidingen die ik er zelf tot nu toe voor getroffen heb door een cursus te volgen en trouw naar zwangerschapsyoga te gaan. Ook krijgen we tijdens deze informatieavond een kijkje op de afdeling verloskunde van het ziekenhuis. Sinds kort is deze afdeling compleet vernieuwd en ziet er prachtig uit. Mocht de bevalling in het ziekenhuis plaatsvinden, dan weet ik in ieder geval waar we terecht komen. Een fijn idee.

Week 33
De kledingwinkels in de stad stromen vol met nieuwe voorjaarsmode. Van voorgaande jaren weet ik dat ik altijd rond deze periode zin krijg om mijn garderobe weer een frisse update te geven, maar met zo’n bolle buik heeft het voorlopig nog even geen zin om mijn geld daar aan te besteden. Nog even geduld en hopelijk een beetje geluk, dan kan ik na de geboorte mijn behoefte alsnog vervullen!

Ook komt er deze week een einde aan de HypnoBirthing-cursus die we hebben gevolgd. Met alle informatie en oefeningen op zak keren we na deze vijfde bijeenkomst huiswaarts. Nu is het oefenen geblazen om deze ontspannen modus ook tijdens de geboorte te kunnen inzetten. Ik twijfel nog of ik al een blog wil schrijven over mijn ervaring hiermee of dat ik nog wacht tot na de bevalling. Je zal er in ieder geval nog een keer wat meer over deze ervaring kunnen lezen.

Week 34
Mijn laatste werkweek! Een maand eerder is mijn vervangster al begonnen, waardoor ik genoeg tijd heb gehad om haar in te kunnen werken. Het was een flinke klus, maar volgens mij heb ik het allemaal goed achter kunnen laten. Hierdoor kan ik heel ontspannen mijn zwangerschapsverlof beginnen!

Mijn laatste werkdag verlaat ik het pand met een grote mand vol met lieve cadeautjes en kaartjes van mijn collega’s, zo lief! Maar dat was niet de enige verrassing die dag, want bij thuiskomst is het huis versierd met roze slingers, leuke posters en een schaal met mijn ‘zwangerschapscravings’. Verzorgd door twee van mijn lieve vriendinnen. Beter kan mijn verlof niet beginnen, toch?!

Week 35
Wat een bofkont ben ik, want tijdens mijn eerste verlofweek schijnt het zonnetje flink! Mijn agenda is gevuld met allerlei leuke afspraken en de eerste babywasjes worden gedraaid. Zo lief, al die kleine kleertjes aan de waslijn!

Ook word ik deze week verrast met maar liefst twee (!) babyshowers. De eerste vindt plaats in het huis hiernaast waar mijn lieve buufjes zich in alle vroegte op zondagochtend hebben verzameld voor een heel gezellige ochtend. Compleet verzorgd met een prachtige taart, veel lekkers en lieve cadeautjes. Ook ontkom ik er niet aan om geblinddoekt babyhapjes te proeven en wordt mijn buikomvang geraden.

Later die week word ik door mijn lieve vriendin Sanne opgehaald en langs een mooie toeristische route naar De Tuynkamer in Hoorn gebracht. Daar zit een groot deel van mijn lieve vriendinnen klaar om samen met mij te genieten van een lekkere high tea, flink geklets en gezelligheid. Ook hier ga ik niet met lege handen naar huis! Een prachtig boek met lieve woorden van deze toppers en een fijne cadeaubon van mijn favoriete babywinkel hebben ze voor mij meegebracht. Zo lief!

Wat voel ik me geliefd door al deze mooie mensen, een heel waardevol gevoel!

Week 36
Ons meisje heeft toch wel een heel mooie periode gekozen om geboren te worden, want ook deze week voelt als vakantie. Met een flinke laag factor 50 en een hoed op mijn hoofd geniet ik van een fijn zonnig plekje in de tuin. De zwangerschapshormonen zorgen voor een heerlijk kleurtje, die er hopelijk voor zorgt dat ik straks tijdens de gebroken nachten er evengoed nog een beetje gezond uitzie ;-).

Na een controle bij de verloskundige wordt geconcludeerd dat de massieve bult die ik bovenin mijn buik voel inderdaad het kontje is. Ze ligt dus met haar hoofdje naar beneden; iets waar ik erg blij mee ben! Wel zorgt deze positie ervoor dat lopen en praten tegelijk resulteert in overeenkomsten met een hijgend paard. Ook lijkt het alsof ik deze week alles uit mijn handen laat vallen. Zal dat expres zijn , omdat ik niet meer goed kan bukken?

Eigenlijk vind ik dat ik absoluut niet mag klagen, want naast bovengenoemde ‘kwaaltjes’ fluit ik nog steeds door de weken heen. Ik voel me prima, ben dankbaar en kijk uit naar onze kleine meid. Want o, wat ben ik benieuwd hoeveel zwangerschapsweken ik in de komende en ook laatste update mag schrijven. We wachten het rustig af…


P.s. de prachtige foto die boven dit lange stuk tekst staat is gemaakt door mijn lieve nichtje Marieke. Meer van haar werk zien? Hier vind je haar Instragram-pagina.

One thoughtful comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *