FullSizeRender [129113]

Hallo mindfulness-boost! – een dag mediteren in stilte

Een hele dag mijn mond houden, dat was misschien nog wel de grootste uitdaging. Inmiddels weet ik dat het helemaal niet zo erg is om niet te mogen spreken maar dat het juist veel voordelen heeft! Afgelopen dinsdag nam ik deel aan een stiltedag. Een dag gericht op meditatie en in jezelf keren, geheel in stilte.

Toen mijn yogajuf Nina mij vertelde dat zij zich had opgegeven om eind december aanwezig te zijn op een stiltedag, vroeg ze zich af of dit ook niet iets voor mij was. Een ervaring die ik als yogajuf to be wellicht wel goed kan gebruiken als verdieping van de opleiding. Een hele dag die in het teken staat van mediteren en hiermee wellicht meer inzicht in mezelf te krijgen. Na even twijfelen en wat research op internet mailde ik Vipassana Hoorn voor mijn eigen aanmelding.

Donderdag 29 december, lekker na de drukke kerstdagen, stond ik om 8.45u aan de deur van Gravenstraat 16 in Hoorn. Een rustgevend ruimte midden in de stad die naast meditatie ook voor yogalessen wordt gebruikt. Ik word ontvangen door Annelies en René, de oprichters van Vipassana en begeleiders van de stiltedag. Beide hebben zij veel meditatie ervaring opgedaan, onder andere in een tempel in Thailand. Dat lijkt me nou een prachtige plek om voor een meditatie te gebruiken! Na een korte rondleiding en informatie over de dag neem ik samen met mijn stilte-genoten plaats op ons meditatiekussentje in de zacht verlichtte ruimte.

René heet ons welkom, geeft ons uitleg over het doel van de dag. Na de introductie starten we met een zit meditatie van 30 minuten. Waar ik had verwacht dat mijn gedachten alle kanten op zouden vliegen en de onrust van afgelopen feestdagen mij bezig zou houden, bleek het aardig getemd in m’n hoofd te zijn. Wellicht heeft de weet dat ik de hele dag niets moet, ik m’n telefoon thuis heb gelaten en de stille en rustige omgeving mijn mind al naar een rustpunt gebracht.

Na de zitmeditatie volgt de eerste loopmeditatie. Heel bewust en op een mega rustig tempo zet ik mijn ene voet voor de andere. Ik heb nog nooit zo lang gedaan over een klein stukje lopen! Maar juist het bewuste voelen van de voeten die de grond raken en weer loskomen bij de volgende stap, maakt dat er meer contact met mijn lichaam komt. Gedurende dag wisselen de zit- en loopmeditaties elkaar af en variëren tussen de 25 en 45 minuten. Tijdens de meditaties komen er verschillende gedachten langs, zowel over werk, thuis als over de plannen die ik voor de komende tijd heb. Maar ze lijken wel allemaal een beetje op de achtergrond te zijn. Een verrassende constatering.

Na het ochtendprogramma volgt een heerlijke lunch. Met verse soep, stevig brood en allerlei soorten beleg. Maar ook dit fijne moment beleven we in stilte. Nina komt tegenover mij aan tafel zitten. Ik voel dat ik wat onrustig op mijn stoel beweeg en vooral haar blik ontwijk. Ik weet namelijk zeker dat als we elkaar aankijken ik moet lachen of ineens toch begin te praten. Bewust eet ik mijn venkelsoepje en neem kleine hapjes van mijn brood. Doordat er geen prikkels van buitenaf zijn lijk ik de smaken nog beter te kunnen proeven. Heel fijn!

Na de lunch verplaats ik me weer naar de meditatieruimte waar ik liggend uit-buik van de lekkere lunch en mijn lichaam de kans geef om een andere houding aan te nemen dan alleen zitten of lopen. Net op het moment dat ik lijk weg te dromen klinkt de gong; het teken dat het middagprogramma gaat starten. Opnieuw wisselen de loop- en zitmeditaties elkaar af. De laatste twee zitmeditaties duren 45 minuten, best lang eigenlijk, bedenk ik vooraf. Ons wordt gevraagd om tijdens deze meditaties aandacht te hebben voor ongemak in het lichaam, bijvoorbeeld pijn, jeuk of kramp en hoe we daar mee omgaan. Door juist aandacht aan datgene te geven en niet gelijk te reageren heb ik gemerkt dat het juist minder wordt en soms vanzelf verdwijnt. In het dagelijks leven heb ik snel de neiging op dingen (gemak of ongemak) te reageren, maar zal deze ervaring daarin zeker meenemen.

Na de laatste meditatie sluiten we de dag af met een kopje thee en een korte evaluatie. Het is bijna jammer dat de stilte wordt doorbroken. Wat een bijzondere ervaring, ik had nooit gedacht dat het me zoveel zou brengen. Als ik ‘s avonds naar huis fiets ervaar ik dat de dag me een soort mindfulness-boost heeft gegeven. Al mijn zintuigen staan weer op scherp en mijn hoofd is rustig. Eigenlijk grappig om zoiets simpels als stilte dit met mij kan doen. Wat een mooie dag en ik weet zeker; dit zal niet mijn laatste stiltedag zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *